archeo [1212]
armie i żołnierze [4233]
biografie i wspomnienia [10219]
czasopisma odkrywców [883]
czasy starożytne [1477]
deser [2441]
dla dzieci [1143]
fakty, domysły, interpretacje [2230]
fortyfikacje i podziemia [543]
historia narodów [2315]
historia w obrazkach [359]
KARTY UPOMINKOWE [2]
kolekcje [1646]
królowie, władcy, dyktatorzy [1506]
ludzie, czasy, obyczaje [8065]
machiny wojenne [2370]
mity i religie [2069]
odkryj historię [543]
ofiary wojny [2591]
Pan Samochodzik [183]
plansze, pionki, karty [141]
pod Gwiazdą Dawida [1342]
podróże w czasie i przestrzeni [6938]
polityka i ideologia [4901]
Polska po wojnie [2961]
rycerze i zakonnicy [2220]
sekretna wojna [921]
tajemnice, skarby, przygody [527]
warsztat [999]
wojny, batalie, potyczki [4993]
zamki, dwory, pałace [571]
Ziemia Obiecana [989]

Oskar Singer (1893-1945) to jeden z najważniejszych autorów tekstów dokumentujących życie w getcie w Litzmannstadt, jak nazywała się oficjalnie łódź w okresie okupacji hitlerowskiej. Singer, piszący po niemiecku czeski Żyd, dziennikarz i dramaturg, był w łódzkim getcie pracownikiem, a z czasem kierownikiem Wydziału Archiwum. Ten instytucjonalny kontekst tłumaczy specyficzny charakter jego tekstów i narzuca szczególny tryb ich lektury. Autor nie miał możliwości nazywania wprost grozy życia dziesiątków tysięcy ludzi stłoczonych na niewielkim obszarze, głodujących, poddanych eksterminacyjnemu terrorowi władz niemieckich. Jego teksty miały w jakiejś mierze oficjalny, a niekiedy wręcz propagandowy charakter. W pozytywnym tonie Singer relacjonuje pracę i osiągnięcia działających w getcie różnych resortów" produkcyjnych, wspierając opisy danymi liczbowymi i tabelami. Zarówno te dane, jak i same relacje mają potwierdzać zaradność i pracowitość mieszkańców getta, a tym samym ich dającą nadzieję na przetrwanie przydatność dla Niemców, zgodnie z zasadniczą ideą żydowskich władz łódzkiego getta: Naszą jedyną drogą jest praca". Prawda o życiu w getcie ujawnia się między wierszami reporterskich relacji, w rozdźwięku między optymizmem tonu a przedmiotem opisu, gdy jest nim na przykład proces powstawania z resztek żywności, z podgniłych ziemniaków i warzyw, sałatki jarzynowej" dla wygłodzonych mieszkańców getta. Niekiedy zresztą groza wydarzeń ujawnia się wprost, gdy Singer rzeczowo relacjonuje deportację z getta, w tym tak zwaną wielką szperę we wrześniu 1942 roku, kiedy wszystkie dzieci do dziesiątego roku życia i osoby starsze, niezdolne do pracy, wywieziono do obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem.

Publikację sfinansowano ze środków Funduszu na rzecz Nauki Polskiej w ramach nagrody Copernicus 2022 dla Krystyny Radziszewskiej.

Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także: