archeo [1208]
armie i żołnierze [4227]
biografie i wspomnienia [10172]
czasopisma odkrywców [880]
czasy starożytne [1471]
deser [2439]
dla dzieci [1141]
fakty, domysły, interpretacje [2225]
fortyfikacje i podziemia [539]
historia narodów [2308]
historia w obrazkach [353]
KARTY UPOMINKOWE [2]
kolekcje [1642]
królowie, władcy, dyktatorzy [1502]
ludzie, czasy, obyczaje [8040]
machiny wojenne [2360]
mity i religie [2064]
odkryj historię [543]
ofiary wojny [2580]
Pan Samochodzik [183]
plansze, pionki, karty [141]
pod Gwiazdą Dawida [1336]
podróże w czasie i przestrzeni [6895]
polityka i ideologia [4880]
Polska po wojnie [2954]
rycerze i zakonnicy [2205]
sekretna wojna [917]
tajemnice, skarby, przygody [523]
warsztat [997]
wojny, batalie, potyczki [4968]
zamki, dwory, pałace [561]
Ziemia Obiecana [983]

Stanisława Bareję można uznać chyba za najbardziej konsekwentnego reżysera działającego w okresie PRL. Realizował wyłącznie filmy i seriale należące do gatunków rozrywkowych. W jego dorobku są przede wszystkim komedie, ale też kryminały. Brak dramatów społecznych, wojennych, historycznych… Już ta niezwykła konsekwencja jest wystarczającym powodem, aby przyjrzeć się bliżej Stanisławowi Barei. Gdyby bowiem żył i tworzył w tym samym okresie historycznym, lecz w jakimś innym zachodnim kraju, nie byłoby niczego dziwnego w tym, że specjalizował się on w kinie rozrywkowym, które w dodatku przynosi zyski. Jednak w PRL niekoniecznie musiało to być najłatwiejsze i oczywiste. Od sztuki i jej twórców wymagano zaangażowania i stosownej powagi. Gatunków rozrywkowych – w filmie, ale również w literaturze – nie ceniono. Jednocześnie nieustannie apelowano i nawoływano do tworzenia socjalistycznej kultury masowej, do produkcji utworów rozrywkowych, które jednak będą wierne ideologicznym pryncypiom. Później, jakże często, narzekano na gotowe już komedie czy kryminały.
Ze Wstępu

Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także: