Nuncjatury apostolskie w systemie nowożytnej dyplomacji
Polska Akademia UmiejętnościRok wydania: 2025
ISBN: 978-83-7676-388-0
Oprawa: twarda
Ilość stron: 368
Wymiary: 170 x 240
Dostępność: Na półce
42.00 zł
Polityka Stolicy Apostolskiej w epoce nowożytnej charakteryzowała się ciągłym i niezachwianym dążeniem Rzymu do utrzymania odnowionej, po kryzysach: koncyliarystycznym i awiniońskim, idei uniwersalizmu papieskiego. Jej podstawą była inicjatywa europejskiej krucjaty przeciwko Imperium Osmańskiemu i utrzymanie politycznej pozycji papiestwa, pomimo mocno ograniczonych zasobów własnych. Z religijnego punktu widzenia, konieczność wdrażania dekretów soboru trydenckiego w ramach szerszego ruchu reformy Kościoła katolickiego okazała się kluczowym aspektem działalności zagranicznej Stolicy Apostolskiej.
Stopniowemu powstawaniu nowożytnych organizacji państwowych towarzyszyło (i było jednocześnie wzajemnie stymulowane) tworzenie systemu kontaktów i kontroli dostosowanego do zmieniającej się sytuacji geopolitycznej w Europie. Na przełomie xv i xvi w. sztuka dyplomacji rozwinęła się właśnie jako środek utrzymania równowagi politycznej między ośrodkami władzy, jako alternatywa (lub też element uzupełniający) dla rozwiązań militarnych. We wszystkich tych procesach dyplomacja Stolicy Apostolskiej prezentowała się w sposób wyjątkowy. Papież wykazywał bowiem cechy zarówno władcy świeckiego, jak i głowy Kościoła katolickiego. Ten opisany przed laty przez Paola Prodiego (1982) hybrydowy profil „dwóch dusz” zrodził potrzebę stworzenia nowego systemu instytucji, które miały za zadanie zagwarantować i kontrolować centralną rolę Rzymu w życiu religijnym, społecznym i politycznym Europy. W ten właśnie sposób powstała sieć stałych przedstawicielstw dyplomatycznych – nuncjatur apostolskich, działających przy wszystkich ważniejszych dworach
katolickich Starego Kontynentu. Funkcjonowanie nuncjatur od dawna budzi ogromne zainteresowanie historyków.
W ostatnich dekadach pojawiła się nowa fala badań na ten temat, osadzona częściowo w kontekście nurtu historiograficznego New Diplomatic History. Co więcej, historyczna edycja źródeł wytworzonych przez papieską służbę dyplomatyczną cieszy się nieustającym powodzeniem pośród badaczy, a społeczność naukowa konsekwentnie podkreśla wartość poznawczą tych narracji. Trudno się dziwić, dokumenty te stanowią bowiem bezcenny skarb dla wielu dziedzin nauki historycznej, poczynając od historii Kościoła, politycznej czy dyplomacji, poprzez historię społeczną, kulturową, wojskowości, a nawet gospodarczą.
(ze wstępu)
Stopniowemu powstawaniu nowożytnych organizacji państwowych towarzyszyło (i było jednocześnie wzajemnie stymulowane) tworzenie systemu kontaktów i kontroli dostosowanego do zmieniającej się sytuacji geopolitycznej w Europie. Na przełomie xv i xvi w. sztuka dyplomacji rozwinęła się właśnie jako środek utrzymania równowagi politycznej między ośrodkami władzy, jako alternatywa (lub też element uzupełniający) dla rozwiązań militarnych. We wszystkich tych procesach dyplomacja Stolicy Apostolskiej prezentowała się w sposób wyjątkowy. Papież wykazywał bowiem cechy zarówno władcy świeckiego, jak i głowy Kościoła katolickiego. Ten opisany przed laty przez Paola Prodiego (1982) hybrydowy profil „dwóch dusz” zrodził potrzebę stworzenia nowego systemu instytucji, które miały za zadanie zagwarantować i kontrolować centralną rolę Rzymu w życiu religijnym, społecznym i politycznym Europy. W ten właśnie sposób powstała sieć stałych przedstawicielstw dyplomatycznych – nuncjatur apostolskich, działających przy wszystkich ważniejszych dworach
katolickich Starego Kontynentu. Funkcjonowanie nuncjatur od dawna budzi ogromne zainteresowanie historyków.
W ostatnich dekadach pojawiła się nowa fala badań na ten temat, osadzona częściowo w kontekście nurtu historiograficznego New Diplomatic History. Co więcej, historyczna edycja źródeł wytworzonych przez papieską służbę dyplomatyczną cieszy się nieustającym powodzeniem pośród badaczy, a społeczność naukowa konsekwentnie podkreśla wartość poznawczą tych narracji. Trudno się dziwić, dokumenty te stanowią bowiem bezcenny skarb dla wielu dziedzin nauki historycznej, poczynając od historii Kościoła, politycznej czy dyplomacji, poprzez historię społeczną, kulturową, wojskowości, a nawet gospodarczą.
(ze wstępu)
Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także:
