Kategoria 
armie i żołnierze , polityka i ideologia
Okres historyczny
I Wojna Światowa , dwudziestolecie międzywojenne
armie i żołnierze , polityka i ideologia Okres historyczny
I Wojna Światowa , dwudziestolecie międzywojenne
Niechciana wojna. Wyprawa „Polar Bears” do Archangielska (1918–1919).
Wyd. Uniwersytetu OpolskiegoRok wydania: 2026
ISBN: 978-83-98332-143-1
Oprawa: twarda
Ilość stron: 388
Wymiary: 170 x 240
Dostępność: Na półce
78.00 zł
Oddajemy do rąk czytelników publikację historyczno-politologiczną pt.: Niechciana wojna. Wyprawa „Polar Bears” do Archangielska (1918–1919). Jej wymiar polityczno-historyczny. To pierwsze takie opracowanie o Polakach i Amerykanach polskiego pochodzenia w armii amerykańskiej, walczących w północnej Rosji pod koniec pierwszej wojny światowej.
Na ogół spotykamy zdecydowane stwierdzenia, że nigdy w historii wojska amerykańskie nie stanęły na rosyjskiej ziemi. To nieprawda. W 1918 r. został wysłany do Archangielska 339. Pułk Piechoty 85. Dywizji Armii Stanów Zjednoczonych wraz z wydzielonymi z tej dywizji jednostkami pomocniczymi, stanowiący kontyngent Amerykańskich Siły Ekspedycyjnych Północnej Rosji (American Expeditionary Force North Russia – AEFNR).
Zmagając się z tamtejszą długą i srogą zimą, amerykańscy żołnierze nazwali siebie polarnymi niedźwiedziami (Polar Bears), stąd wziął się przydomek ich pułku Polar Bear. Na północy Rosji walczyli z bolszewikami, wypełniając utajnioną misję, którą oficjalnie zakończono 5 sierpnia 1919 roku, ta na Syberii przedłużyła się jednak do 1 kwietnia 1920 roku. We Władywostoku i w jego regionie pełnoskalową wojnę prowadziły wówczas Amerykańskie Siły Ekspedycyjne Syberii (American Expeditionary Force – Siberia).
Większość żołnierzy służących w szeregach Polar Bear pochodziła ze stanu Michigan. Około 10 proc. składu osobowego tej formacji (w przypadku niektórych jej kompanii nawet ponad 20 proc.) stanowili Polacy i Amerykanie polskiego pochodzenia. Autorki – Danuta Piątkowska i Wiesława Piątkowska-Stepaniak – skrupulatnie odnotowują nazwiska setek polskich żołnierzy, udokumentowane w licznych źródłach. Wiemy, w jakich jednostkach ci żołnierze służyli, ilu z nich i w jakich okolicznościach poległo, gdzie znajdują się ich groby.
Książka przynosi spojrzenie na historię tamtej wojny przez przykład losu jednego żołnierza – AEFNR, który zginął w ostatniej fazie wojny w północnej Rosji. Jego ciało po wielu latach zostało sprowadzone i z honorami pochowane w Polsce.
Analiza ponad stuletnich unikalnych dokumentów prowadzi Badaczki do konkluzji, że amerykańscy żołnierze, stawiając stopę na rosyjskiej ziemi (American Boots on the Russian Soil), znaleźli się tam bez dostatecznego rozpoznania terenu i tamtejszych realiów. Próba zakorzenienia zasad wolności, równości i sprawiedliwości społecznej na gruncie rosyjskim podczas trwającej tam rewolucji i wojny domowej okazała się utopią.
(opis wydawcy)
Na ogół spotykamy zdecydowane stwierdzenia, że nigdy w historii wojska amerykańskie nie stanęły na rosyjskiej ziemi. To nieprawda. W 1918 r. został wysłany do Archangielska 339. Pułk Piechoty 85. Dywizji Armii Stanów Zjednoczonych wraz z wydzielonymi z tej dywizji jednostkami pomocniczymi, stanowiący kontyngent Amerykańskich Siły Ekspedycyjnych Północnej Rosji (American Expeditionary Force North Russia – AEFNR).
Zmagając się z tamtejszą długą i srogą zimą, amerykańscy żołnierze nazwali siebie polarnymi niedźwiedziami (Polar Bears), stąd wziął się przydomek ich pułku Polar Bear. Na północy Rosji walczyli z bolszewikami, wypełniając utajnioną misję, którą oficjalnie zakończono 5 sierpnia 1919 roku, ta na Syberii przedłużyła się jednak do 1 kwietnia 1920 roku. We Władywostoku i w jego regionie pełnoskalową wojnę prowadziły wówczas Amerykańskie Siły Ekspedycyjne Syberii (American Expeditionary Force – Siberia).
Większość żołnierzy służących w szeregach Polar Bear pochodziła ze stanu Michigan. Około 10 proc. składu osobowego tej formacji (w przypadku niektórych jej kompanii nawet ponad 20 proc.) stanowili Polacy i Amerykanie polskiego pochodzenia. Autorki – Danuta Piątkowska i Wiesława Piątkowska-Stepaniak – skrupulatnie odnotowują nazwiska setek polskich żołnierzy, udokumentowane w licznych źródłach. Wiemy, w jakich jednostkach ci żołnierze służyli, ilu z nich i w jakich okolicznościach poległo, gdzie znajdują się ich groby.
Książka przynosi spojrzenie na historię tamtej wojny przez przykład losu jednego żołnierza – AEFNR, który zginął w ostatniej fazie wojny w północnej Rosji. Jego ciało po wielu latach zostało sprowadzone i z honorami pochowane w Polsce.
Analiza ponad stuletnich unikalnych dokumentów prowadzi Badaczki do konkluzji, że amerykańscy żołnierze, stawiając stopę na rosyjskiej ziemi (American Boots on the Russian Soil), znaleźli się tam bez dostatecznego rozpoznania terenu i tamtejszych realiów. Próba zakorzenienia zasad wolności, równości i sprawiedliwości społecznej na gruncie rosyjskim podczas trwającej tam rewolucji i wojny domowej okazała się utopią.
(opis wydawcy)
Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także:
• Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny W i jego ewolucja
• Dreux 1562
• Konstytucyjna historia Polski XV-XVIII w.
• „Dobry żur kiej w nim szczur”. Dziedzictwo kulinarne Śląska w tekstach kultury
• Opowieści Osiemdziesięciu Wysp
• Husaria w walce
• Gmach PAST-y w Powstaniu Warszawskim 1944
• Nie tylko obrońca
• Amor patriae nostra lex. Oblicza polskiej niepodległości w literaturze dokumentu osobistego, dydaktyce i edukacji historycznej
• Stalowe drapieżniki. Polskie okręty podwodne 1926-1947
• Dreux 1562
• Konstytucyjna historia Polski XV-XVIII w.
• „Dobry żur kiej w nim szczur”. Dziedzictwo kulinarne Śląska w tekstach kultury
• Opowieści Osiemdziesięciu Wysp
• Husaria w walce
• Gmach PAST-y w Powstaniu Warszawskim 1944
• Nie tylko obrońca
• Amor patriae nostra lex. Oblicza polskiej niepodległości w literaturze dokumentu osobistego, dydaktyce i edukacji historycznej
• Stalowe drapieżniki. Polskie okręty podwodne 1926-1947
