archeo [1212]
armie i żołnierze [4232]
biografie i wspomnienia [10222]
czasopisma odkrywców [881]
czasy starożytne [1478]
deser [2442]
dla dzieci [1143]
fakty, domysły, interpretacje [2231]
fortyfikacje i podziemia [543]
historia narodów [2315]
historia w obrazkach [359]
KARTY UPOMINKOWE [2]
kolekcje [1650]
królowie, władcy, dyktatorzy [1506]
ludzie, czasy, obyczaje [8066]
machiny wojenne [2370]
mity i religie [2071]
odkryj historię [544]
ofiary wojny [2592]
Pan Samochodzik [183]
plansze, pionki, karty [141]
pod Gwiazdą Dawida [1342]
podróże w czasie i przestrzeni [6942]
polityka i ideologia [4901]
Polska po wojnie [2960]
rycerze i zakonnicy [2221]
sekretna wojna [922]
tajemnice, skarby, przygody [528]
warsztat [999]
wojny, batalie, potyczki [4997]
zamki, dwory, pałace [572]
Ziemia Obiecana [990]

Na kartach pożółkłego papieru ujawnia się wypracowana przez lata zażyłość filozoficzna oraz relacje przyjacielskie łączące obu myślicieli. Przeczy to tezie, jakoby istniał między nimi jakiś dystans. Listy obu filozofów pokazują, że pozostawali oni ze sobą nie tylko w poprawnych stosunkach, lecz łączyły ich zażyłe relacje przyjacielskie, utrwalane podczas wzajemnych odwiedzin, uroczystości, wyjazdów i konferencji naukowych. Tatarkiewicz okazał się dla Ingardena istotnym wsparciem na polu działalności filozoficznej. Połączyła ich wspólna pasja do piękna i wzniosłości, wyrażająca się w zainteresowaniach estetycznych. W komunistycznej Polsce obaj dzielili ten sam los banitów, prześladowanych za szerzenie wrogich marksistom poglądów oraz rzekomą deprawację młodzieży akademickiej.

Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także: