Działania floty podczas wojny paragwajskiej 1864-1870
InforteditionsRok wydania: 2026
Seria: Bitwy/Taktyka
ISBN: 978-83-68461-75-6
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Ilość stron: 360
Wymiary: 150 x 205
Tom: #208
Dostępność: Na półce
67.00 zł
Wśród państw Ameryki Południowej połowy XIX wieku Paragwaj był krajem wyjątkowym, co wynikało tak z jego historii, jak i położenia. W latach trzydziestych XVI wieku Hiszpanie założyli w estuarium La Plata przy ujściu rzek Parana i Uruguwaj (Uruguay) kilka osad, w tym Buenos Aires. Warunki do osadnictwa okazały się jednak trudne, a potencjalne zdobycze problematyczne. Kontynuowali więc eksplorację nowych terenów, poruszając się wzdłuż biegu rzeki Parana, a następnie Paragwaj (Paraguay), zakładając w 1537 roku, na wschodnim brzegu tej ostatniej, naprzeciw ujścia do niej Pilcomayo, osadę Asunción. Nowe tereny weszły w skład kolonii La Plata, przy czym wraz z poszerzeniem jej obszaru doszło do podziału na dwie części: południowa, ze stolicą w Buenos Aires, zachowała dotychczasową nazwę La Plata, północna zaś, ze stolicą w Asunción, otrzymała nazwę Guayará, która jednak szybko ustąpiła pierwszeństwa potocznej nazwie Paragwaj.
Nowa kolonia leżała na uboczu i odcięta była od morza. Dawało to lokalnym władzom kolonialnym większą niezależność, utrudniało też dopływ nowych osadników hiszpańskich. Miało to ten skutek, że o ile w innych koloniach hiszpańskich czołową rolę odgrywali zawsze biali przybysze z metropolii wraz z rodzimymi elitami kreolskimi, o tyle w Paragwaju tych pierwszych było bardzo mało, na czoło więc wysunęli się Kreole i Metysi (ci ostatni odgrywali wyraźnie większą rolę niż w innych koloniach hiszpańskich)...
Piotr Olender (1960), historyk i politolog, dr hab. nauk humanistycznych w zakresie historii, absolwent WSP w Krakowie (obecnie Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie) i Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalizuje się w szeroko rozumianej historii wojen i wojskowości morskiej ze szczególnym uwzględnieniem okresu „żagli i drewna” (XVI-XVIII wiek) oraz „pary i żelaza” (1860-1906). Autor 18 książek i kilkudziesięciu artykułów z zakresu tej tematyki. Członek Komisji Historii Wojen i Wojskowości PAU w Krakowie. Zawodowo związany z Akademią Nauk Stosowanych w Raciborzu.
Nowa kolonia leżała na uboczu i odcięta była od morza. Dawało to lokalnym władzom kolonialnym większą niezależność, utrudniało też dopływ nowych osadników hiszpańskich. Miało to ten skutek, że o ile w innych koloniach hiszpańskich czołową rolę odgrywali zawsze biali przybysze z metropolii wraz z rodzimymi elitami kreolskimi, o tyle w Paragwaju tych pierwszych było bardzo mało, na czoło więc wysunęli się Kreole i Metysi (ci ostatni odgrywali wyraźnie większą rolę niż w innych koloniach hiszpańskich)...
Piotr Olender (1960), historyk i politolog, dr hab. nauk humanistycznych w zakresie historii, absolwent WSP w Krakowie (obecnie Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie) i Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalizuje się w szeroko rozumianej historii wojen i wojskowości morskiej ze szczególnym uwzględnieniem okresu „żagli i drewna” (XVI-XVIII wiek) oraz „pary i żelaza” (1860-1906). Autor 18 książek i kilkudziesięciu artykułów z zakresu tej tematyki. Członek Komisji Historii Wojen i Wojskowości PAU w Krakowie. Zawodowo związany z Akademią Nauk Stosowanych w Raciborzu.
Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także:
