archeo [1212]
armie i żołnierze [4241]
biografie i wspomnienia [10288]
czasopisma odkrywców [888]
czasy starożytne [1497]
deser [2436]
dla dzieci [1147]
fakty, domysły, interpretacje [2258]
fortyfikacje i podziemia [543]
historia narodów [2328]
historia w obrazkach [364]
KARTY UPOMINKOWE [2]
kolekcje [1665]
królowie, władcy, dyktatorzy [1518]
ludzie, czasy, obyczaje [8109]
machiny wojenne [2396]
mity i religie [2094]
odkryj historię [547]
ofiary wojny [2605]
Pan Samochodzik [183]
plansze, pionki, karty [141]
pod Gwiazdą Dawida [1351]
podróże w czasie i przestrzeni [7011]
polityka i ideologia [4928]
Polska po wojnie [2976]
rycerze i zakonnicy [2234]
sekretna wojna [929]
tajemnice, skarby, przygody [537]
warsztat [1001]
wojny, batalie, potyczki [5034]
zamki, dwory, pałace [577]
Ziemia Obiecana [995]

Przed wojną źle, po wojnie jeszcze gorzej. W dwudziestoleciu Maję Berezowską i jej śmiałe rysunki prześladowały bigotki, po 1945 roku – ideolodzy socrealizmu. Ona sama zupełnie się tym jednak nie przejmowała. Rysowała nawet w Ravensbrück. Jej modelkami były współwięźniarki i strażniczki. Tym pierwszym dodawała ducha, drugie traktowała koniunkturalnie.

Urodzona w belle époque, współtworzyła artystyczny mit dwudziestolecia. Przyjaźniła się z malarzami i poetami. Z Karolem Szymanowskim wymieniali pełne czułości listy. Zawsze otaczała się pięknymi ludźmi, pięknymi przedmiotami i kwiatami. I w twórczości, i w życiu pozostawała wierna sobie i swojej sztuce. Poczucia humoru nie traciła nawet w szarej powojennej rzeczywistości.

Małgorzata Czyńska opisuje kobietę, której los to materiał na porywający serial. Pytanie tylko, czy znalazłby się reżyser odważny na tyle, by pokazać nam Maję bez cenzury.

Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także: