archeo [1192]
armie i żołnierze [4194]
biografie i wspomnienia [10062]
czasopisma odkrywców [873]
czasy starożytne [1449]
deser [2441]
dla dzieci [1140]
fakty, domysły, interpretacje [2176]
fortyfikacje i podziemia [535]
historia narodów [2276]
historia w obrazkach [350]
KARTY UPOMINKOWE [2]
kolekcje [1626]
królowie, władcy, dyktatorzy [1491]
ludzie, czasy, obyczaje [7958]
machiny wojenne [2326]
mity i religie [2042]
odkryj historię [535]
ofiary wojny [2557]
Pan Samochodzik [183]
plansze, pionki, karty [141]
pod Gwiazdą Dawida [1322]
podróże w czasie i przestrzeni [6785]
polityka i ideologia [4809]
Polska po wojnie [2921]
rycerze i zakonnicy [2183]
sekretna wojna [917]
tajemnice, skarby, przygody [513]
warsztat [994]
wojny, batalie, potyczki [4914]
zamki, dwory, pałace [550]
Ziemia Obiecana [971]

Hannah Arendt nie zajmuje się w swojej twórczości jednostkami chorobowymi, nie pragnie uleczyć paranoików z ich urazów i manii. Zamiast tego rozważa przesądy, które mają istotny wpływ na rozumienie, jak pisze, dziedziny spraw ludzkich. Jej zdaniem istnieją dwa takie przesądy. Pierwszy sprowadza się do przekonania, że o treści polityki nieodmiennie decyduje brutalna przemoc. Natomiast drugi przesąd stanowi już tylko logiczne rozwinięcie pierwszego: pojęcie dominacji to klucz do teorii polityki. Jedyny, jaki pasuje. Arendt nie podziela takiego widzenia rzeczy, które wynika twierdzi z ich pomieszania. Dlatego wraca do Grecji, do starożytności, pod Troję.

Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także: